Im vermoeid van het overleven, wil ik leven.

Moeilijk om me te classificeren. Im ongelukkig en vrij vaak seing mijn arts en psycholoog. Mijn ouders proberen om me, maar zijn niet werkelijk het werken te helpen. Ik laat toe hebbend dit emptyness in het leven en behoefte om iets over het te doen. Maar mijn school doodt me en ik heb geen keus dan daar te blijven en de dagen tot graduatie te tellen. Ik weet ik in depressie zal vallen en gewicht aan het eind van het jaar zal bereiken, maar theres niet veel kan ik over het behalve asume het doen en beloven om een drastische verandering op te roepen deze zomer wanneer ik meer vrije tijd op mijn handen zal hebben. Ik heb in werking te stellen niemand aan. Ik heb eenvoudig wat raad nodig mijn hoge schooldiploma kunnen overleven en krijgen zonder het drowing in een nieuwe depressie.

Dank u.
- Mitsuko.